Te Werve, een pareltje midden in de Randstad!

Ik heb een afspraak met Marjoline. Zij is vrijwilliger op Landgoed Te Werve in Rijswijk. En ik? Ik zou daar misschien best wel vrijwilliger willen wórden.

Ik ben wat vroeg en terwijl ik wacht op mijn afspraak, tref ik Kees. Kees kent iedereen en blijkt Kees Kort te zijn, de voormalig tuinman van landgoed Te Werve. Kees kent het landgoed als geen ander, want kwam er al op zeer jonge leeftijd werken en is er nu na zijn pensioen nog steeds als vrijwilliger bij betrokken. Kees is een echte verhalenverteller, daarvan maak ik dankbaar gebruik.

Inmiddels is mijn afspraak gearriveerd en na een korte kennismaking lopen we een stukje over het  landgoed. Daarna doe ik nog een rondje alleen.

Het landgoed was sinds 1922 van Shell en werd als recreatie- en sportterrein voor het personeel gebruikt. De tennisbanen liggen er nog, maar maken net als het Paviljoen, nu geen deel meer uit van het landgoed.
De huidige eigenaren zijn druk doende het landgoed weer zoveel mogelijk terug te brengen in de oorspronkelijke landgoed-staat.

Hoewel ik opgegroeid ben in Overijssel, de provincie die zich heel wervend “de tuin van Nederland” noemt, kijk ik hier op Te Werve toch echt mijn ogen uit! Wat een heerlijke, groene oase van rust midden in de jachtige Randstad. Ik zie in korte tijd een reiger, nijl- en wilde ganzen en zelfs een fazant!

Al wandelend ontdek ik steeds meer van het multifunctionele karakter, dat het landgoed vroeger moet hebben gehad en nu op een andere manier weer vorm krijgt.
Er is een parkbos met mooie paden, laantjes, doorkijkjes, watertjes en pittoreske bruggetjes.
Het bos wordt door zo’n 40 vrijwilligers onderhouden. Het hout wordt veelal als openhaardhout verkocht of komt als gezaagd hout weer terug op het landgoed voor eigen gebruik.
Er ligt een uitgestrekte vijver, die denk ik wel een derde van het landgoed beslaat. Vroeger werd in een gedeelte ervan gezwommen. Momenteel bekijken weer andere vrijwilligers of er met kano’s of kajakken kan worden gerecreëerd. Een zwart geteerd houten boothuis met nokventilatie is er in ieder geval al.
Het oorspronkelijke koetshuis mag ik ook even van binnen zien; het herbergt nu o.a. een koffiekamer -met gezellige windsorstoeltjes!– en kantoortje voor vrijwilligers.
Een ander gebouw staat in de steigers. Het blijkt de oranjerie.
Daar dichtbij zie ik een monumentale tuinmuur met een bloeiende blauwe regen. Iets verder staat een -eveneens monumentale- duiventoren. Ik ken alleen maar de houten duiventillen in allerlei landgoedkleuren, maar hier wonen de duiven op stand in hun stenen huis! En natuurlijk is daar het imposante hoofdgebouw Huis te Werve, momenteel door eigenaren in gebruik als luxe eventlocatie voor feesten en partijen.

 

Mijn kennismaking met te Werve zit er op. Ik heb lang niet alles gezien deze korte ochtend, maar ben onder de indruk van de veelheid aan historische elementen op een relatief klein landgoed met bovendien rust, groen en dieren. Ik kan iedereen dan ook een regelmatig bezoek aanbevelen! Voor slechts 19,50 euro per jaar mag je hier mèt het hele gezin namelijk gewoon elke dag ronddwalen of joggen. Een abonnement op de sportschool of dure consulten bij de psycholoog? Allemaal overbodig!

Tot ziens op landgoed Te Werve in Rijswijk.

Advertenties

motieven….

Afgelopen weekend hebben we na een lange tijd eens weer heerlijk gewandeld. Op landgoed Groeneveld in Baarn. We waren er twee jaar  geleden ook.  Hoe het daar is, kan je in dat logje van toen lezen. Ik heb me dit keer eens toegelegd op natuurfoto’s maken met een zg. motief. Foto’s vol met repeterende figuren dus. Anders gezegd, je zou van mijn foto’s een behangetje kunnen laten maken ;).
Op deze manier foto’s maken is een leuke bezigheid heb ik ontdekt, vooral als je ze op kleur rangschikt en als vierkante “tegeltjes” afbeeldt. Ik laat de verzameling hier verder groeien en een aanwinst hoeft niet per se een natuurfoto te zijn. Enige voorwaarde is: een repeterend figuur.

Daarom is hier: mijn MOTIEVEN verzameling!

 

Groeneveld

Onze eerste herfstwandeling van dit jaar zit er weer op. Afgelopen zondag wandelden we in Baarn. We waren van plan de NS-wandeling vanaf het station te gaan lopen. De route loopt verder naar landgoed Groeneveld en via Groeneveld naar Hilversum. Je kan 8, 11 of 15 km. lopen.

Vanaf NS-station Baarn liepen we richting de Amsterdamsestraatweg. We dwaalden eerst nog een tijdje door een prachtige oude villawijk aan de oostkant van de straatweg, rond het Meander Medisch Centrum. We kwamen door allerlei “vorstelijke” lanen zoals de Wilhelminalaan, Kroningslaan, Emmalaan, Waldeck Pyrmontlaan, Dillenburglaan, Nassaulaan, Amalialaan.
Via de Jacob van Lenneplaan kwamen we op de Amsterdamsestraatweg uit, direct tegenover Kwekerij Groeneveld.

Hier wat aardige optrekjes……

Omdat het rond de middag was, deden we een lunchje in Restaurant Greenfields. Prima restaurant; de koffie kostte slechts een euro en het 12-uurtje en de tuna-sandwich smaakten heerlijk bio! En je krijgt héél véééél, dat viel ons erg mee van het Gooi :).

Hierna ging het verder aan de andere kant van de Amsterdamsestraatweg op landgoed Groeneveld. We liepen eerst tegen een kudde grijze koeien aan. Het bleken de Belgische Witblauwe koeien van de familie Tupker op hoeve Ravenstein te zijn. De hoeve is een puur natuur en multifunctioneel bedrijf. We willen het een volgende keer eens echt gaan bezoeken, als we in de omgeving gaan fietsen.


Nu gingen we van het park en het bos genieten. Het landgoed wordt beheerd door Staatsbosbeheer en die heeft er een Engelse landschapsparkroute uitgezet. In het parkgedeelte passeert er onderweg van alles de revue. Naast bruggetjes en een “love lane” (berceau) van rodo’s kom je ook voorbij de IJskelder. Wij konden deze helaas niet vinden maar begrijpen inmiddels dat het de grote heuvel was waar we alsmaar omheen liepen….. Verder is er de Ossenstal, een oude boerderij waar je ook kan vergaderen, en een prachtige grote moestuin. De moestuin heeft een heuse moestuinmuur en is opgedeeld in een bloementuin, boomgaardje, kruiden- en groentetuin. Helaas moest er flink onkruid gewied worden! De tuin is door de fikse regenbuien van de laatste tijd en zijn omvang een hele uitdaging voor de tuinmannen e/o – vrouwen!

En dan is er natuurlijk het pronkstuk van het landgoed, het kasteel met de bouwhuizen. Kasteel Groeneveld is een multifunctioneel gebeuren, zoals de site al aangeeft. Het huis ziet er van buiten goed onderhouden uit en heeft een mooie vorm. Een volgende keer gaan we kijken of het ook van binnen zo mooi is.

Wij zijn van de landschapsroute afgedwaald en het “echte” bos ingegaan. Wij besloten op het landgoed te blijven en Hilversum te laten voor wat het was. Groeneveld met zijn ca. 130 ha. was groot genoeg voor een middagje frisse lucht en afwisselend bos met veel varens.

langs de Linge….

Afgelopen zondag hebben we een heel mooie wandeling langs de Linge gemaakt. Van Spijk naar Heukelum (beide gemeente Lingewaal) in de Tielerwaard. Ik houd van wandelen in de waarden. Het geeft zo’n oer-Hollands gevoel met weidse vergezichten over weilanden met slootjes, wilgen, populieren, fruitbomen, her en der een prachtig oude boerderij en als het even meezit, mooie luchten.

Het was fantastisch wandelweer; zo’n 7 graden, droog en zonnig, én het voorjaar kwam eraan! Dat kon je horen, ruiken, zien. Eenden, ganzen en ander gevogelte waren druk in de weer. Sneeuwklokjes stonden volop in bloei in tuintjes, bermen en op het talud. Als echte Randstedeling heb ik met volle teugen de gezonde boerenlandlucht opgesnoven! Geen boer die dat snapt natuurlijk :).

We hebben de auto in Spijk geparkeerd en zijn richting de Nederlandse Hervormde kerk gewandeld en daar de Zuiderlingedijk opgegaan. Lopen over de dijk heeft als voordeel dat je lekker ver kan kijken! Slechts zo nu en dan passeerde een auto, al dan niet met kerkvolk. Ongekende rust voor een Randstedeling :)! Heerlijk!

Aan onze linkerhand liep de Linge. Onderweg kwamen we naast echt oude boerderijen en woonhuizen, ook konijnen, geiten en schapen tegen. Geweldig voor iemand als ik die nog steeds droomt van een geit in de wei! Sommige boerderijen waren verbouwd tot woonboerderij, andere hadden een bed&breakfast mogelijkheid. Allemaal even smaakvol en goed onderhouden.
We liepen verder over de Zuiderlingedijk richting Heukelum. Op een splitsing waar plots geen Heukelum meer op de bordjes stond, hielden we op advies van een “local” links aan richting de Koornwaard omdat dat “gezelliger” wandelen zou zijn.
We kwamen langs de plaatselijke voetbalvereniging en wandelden zo via een klein stukje nieuwbouw Heukelum binnen. We hebben even door de oude kern gelopen en hoopten vurig op een geopend restaurant voor plaspauze en een lekker bakkie. Dat geluk hadden we: café de Zwaan aan de Gasthuisstraat was zowaar open en had voortreffelijke cappuccino! Het café was een echt rokershol waar ze zich creatief aan de wettelijke voorschriften hielden; het gedeelte voor niet-rokers was een glazen hok van 1 bij 2 meter en de rest van het café was het terrein voor rokers :)! Wij zaten in de zg. opkamer aan onze koffie en Max deed een dutje.

Na deze pauze liepen we via de Torenstraat en Voorstraat een smal wandelpad direct langs de Linge op en begonnen aan onze terugtocht. Via dit pad kwamen we uiteindelijk op de Appeldijk. De Appeldijk is een lang smal wandelpad met een grote bocht erin en komt uiteindelijk weer uit op de hiervoor al eerder genoemde splitsing.
We hadden bedacht dat we de terugweg wat meer in de luwte zouden gaan wandelen. Het werd wat later en daarmee frisser, de zon liet zich minder zien. Via een klein stukje Zuiderlingedijk liepen we de Spijkse Kweldijk op. De Spijkse Kweldijk loopt min of meer parallel aan de Zuiderlingedijk. Je loopt wat meer tussen de weilanden en ziet de huizen nu van de achterkant. Door deze Spijkse Kweldijk te volgen, liepen we zo Spijk weer binnen en als het ware tegen onze auto aan.
We hebben genoten! Onderstaand nog wat foto’s in wandelvolgorde.

herfst

Afgelopen zondag hebben we eindelijk eens weer een heerlijke herfstwandeling gemaakt. Bij Den Dolder. We hebben er wel eens meer gewandeld. We startten bij café De Egelantier. Helaas was het nog gesloten in verband met “puinruimen” na een feest van de avond ervoor. We gingen dus eerst een paar uur op pad, een beetje ten noordoosten van Den Dolder op en rond het terrein van zorginstelling Reinaerde en de Willem Arntsz Hoeve/Altrecht GGZ.
We liepen twee keer twee uur met natuurlijk halverwege een pauze bij onze favoriet café de Egelantier. We kwamen o.a. een flink aantal paddestoelen tegen als gevolg van de afgelopen natte zomer.

Ook bleek de zg. Kunst Rond Den Dolder-route die dag te zijn. In het kunstenaarsverblijf Het Vijfde Seizoen op het terrein van de Willem Arntsz Hoeve bekeken we een aantal schilderijen.

Ook de gebouwen zelf (rond begin 1900) vonden we zeer de moeite waard. Al met al een leuke, afwisselende wandeling over echte bospaden en -paadjes op een terrein met mooie oude gebouwen.