een “lieve link”- binnenkijken in Engeland

In de navigatiebalk op de site zie je naast mijn “uilen”, mijn “taal” en “mijn andere dingen” ook een lijst met linkjes. Het zijn verwijzingen naar sites waarvan ik de inhoud interessant, gezellig, handig, de moeite waard of gewoon grappig vind. Mijn lievelingen onder de linkjes zogezegd; “mijn lievelinkjes”.

In deze serie lees je telkens wat meer over één zo’n “lievelinkje”. Ik promoot ‘m een beetje ;) en vertel waarom ik er iets mee heb.

Vandaag wat meer over de site van House and Garden, oftewel binnenkijken in Engeland.

House and Garden is een Engels woontijdschrift dat al zo’n 70 jaar bestaat. Ik heb het zelf ooit eind jaren 80 ontdekt, omdat ik op dat moment aan het inrichten was en een paar oude kastjes wilde combineren.
Ik houd heel erg van ietwat klassieke, maar vooral tijdloze interieurs. Het liefst zie ik in een interieur het gebruik van mooie tijdloze stoffen en een combi van oude of antieke meubelen met strak, eenvoudig, modern (design). Of beter nog misschien, een interieur dat in de loop van de (vele) jaren met zorg is opgebouwd en verzameld, waarbij je kunt voelen dat de eigenaar/bewoner houdt van zijn of haar bijeengezochte stukken. Dát vind ik pas mooi! En de meubels hoeven echt niet allemaal duur antiek of design te zijn. Een mooie, goed gekozen kringlooptrofee is minstens zo aardig en zorgt vaak voor heel veel plezier! De Engelsen zijn hier goed in. Ze gebruiken graag veel en echt goede stoffen en ze houden van interieurs die leven en veelal niet uit één periode stammen. Én vooral boeken, grote kasten vol, of overal stapels in huis. Heerlijk!

Helaas ligt House and Garden lang niet overal in de winkel. Dat is jammer, want de volop aanwezige Nederlandse woontijdschriften lijken allemaal op elkaar. Of je nu iets zoekt in de trant van “landelijk” of “industrieel”, “klassiek”, “modern” of “scandinavisch”…… of hóe het ook allemaal moge heten, in Nederland lijkt het allemaal op elkaar!
Ik kijk met het allergrootste plezier naar zg. woondesignprogramma’s, maar laat ik eerlijk zijn: als ik er vier gezien heb, kan ik de vijfde voorspellen. Trappen krijgen verlichting onder de tredes, muren worden zachtgroen, mosterd of grijs geverfd en overal komt er een smal, lang, ielig, houten bankje in de eethoek! En de combi? Ach, die is er al snel eentje van “industrieel” en “landelijk”. Dat is hot momenteel.
Niet dat ik de uiteindelijke resultaten niet mooi vind, integendeel, het is vaak allemaal prachtig gecombineerd en stijlvol, maar het is allemaal zo onpersoonlijk, gevoelloos en ………. nieuw! En doordát het zo nieuw is, weet je nu al, dat het over vijf jaar dient te worden gerestyled! Want, tja, dan willen we geen mosterd, zachtgroen of grijs geverfde muren meer. En die nu zo grappig nieuwe accessoires zijn dan ook allemaal in een klap “gedateerd”.

Kortom, geef mij maar een persoonlijk bij elkaar gescharreld interieur, waar men aan gehecht is en dat iets vertelt over de familie die erin woont!

Veel plezier bij het online “bladeren” in House and Garden.

Advertenties

een “lieve link” – boekvertalers

In de navigatiebalk op de site zie je naast mijn “uilen”, mijn “taal” en “mijn andere dingen” ook een lijst met linkjes. Het zijn verwijzingen naar sites waarvan ik de inhoud interessant, gezellig, handig, de moeite waard of gewoon grappig vind. Mijn lievelingen onder de linkjes zogezegd; “mijn lievelinkjes”.

In deze serie lees je telkens wat meer over één zo’n “lievelinkje”. Ik promoot ‘m een beetje ;) en vertel waarom ik er iets mee heb.

Vandaag wat meer over boekvertalers, een blog van een aantal vertalers van fictie- en non-fictieboeken.

uit: De ruimte van Sokolov/Sokolows Universum, Leon de Winter, vert. dr. Sibylle Mulot. (c)Uilentaal. Klik op de foto om de vertaling te lezen.

uit: De ruimte van Sokolov/Sokolows Universum, Leon de Winter, vert. dr. Sibylle Mulot. (c)Uilentaal. Klik op de foto om de vertaling te lezen.

Wanneer je van twee talen houdt, dan denk je al snel aan vertalen. Zo ook ik, dus ik verdiepte me wat meer in mijn zg. tweede taal (het Duits). Mijn beroep is het nooit geworden, ik vind het gewoonweg te eenzaam, teveel “ik en mijn computer” alleen op een zolderkamertje driehoog achter.

Wel blijft het mij boeien hoe Duitse boeken naar het Nederlands vertaald zijn. En natuurlijk andersom; hoe leest een Maarten ’t Hart, een Leon de Winter of….. Het Bureau van Voskuil in het Duits?! Ik verzamel dergelijke vertalingen graag :)! Nog interessanter wordt het, wanneer er van een boek meerdere vertalingen zijn, dan heb ik wat na te pluizen :) !!

Deze site vertelt over het vertalersvak en over het boekvertalersvak in het bijzonder. Het vak dat zo onderbelicht is, slecht betaald en vaak nog slechter begrepen wordt. En, oh ja…. die vertaling moet natuurlijk wel gisteren af! ;)

Veel plezier op boekvertalers.nl.

een “lieve” link – de bismarcktorens

In de navigatiebalk op de site zie je naast mijn “uilen”, mijn “taal” en “mijn andere dingen” ook een lijst met linkjes. Het zijn verwijzingen naar sites waarvan ik de inhoud interessant, gezellig, handig, de moeite waard of gewoon grappig vind. Mijn lievelingen onder de linkjes zogezegd; “mijn lievelinkjes”.

In deze serie lees je telkens wat meer over één zo’n “lievelinkje”. Ik promoot ‘m een beetje ;) en vertel waarom ik er iets mee heb.

Vandaag wat meer over de Bismarcktorens, een Duitse site die over het hoe en waarom van deze torens gaat.

De Bismarcktorens vormen een stukje Duitse geschiedenis. Deze combi van Duits en geschiedenis maakt ze voor mij interessant. Zo waren de torens al eens een dankbaar onderwerp voor een in het Duits te houden Referat.

De torens zijn vanaf 1899 ter ere van Otto von Bismarck (ne / du) gebouwd. Er zijn er destijds zo’n 240 neergezet en momenteel zijn er nog 173 over. Ze staan overal in het huidige Duitsland, maar ook in Oostenrijk, Frankrijk, Tsjechië, Rusland, Polen en de toenmalige Duitse koloniën. Allemaal binnen de grenzen van het Duitse Rijk van 1914.
De torens zijn betaald door het volk en meestal kunnen er vuren op gebrand worden. Dergelijke vuren kon je dan van verre zien, want de torens werden vaak op bergtoppen gebouwd.

Bismarck is erg belangrijk geweest voor de Duitse eenheid, voor Duitsland als politieke macht überhaupt. Hij heeft letterlijk geschiedenis geschreven, niet alleen voor Duitsland maar ook voor Europa door het opnieuw in te delen.
Maar dit alleen krijgt een volk in de regel niet zo gek, dat het overal in het land torens voor je gaat bouwen!

Er was meer. De zogenaamde Burschenschaften (Duitse studentenverenigingen) hebben een belangrijke rol gespeeld. Deze Burschenschaften hebben ervoor gezorgd dat er in het toenmalige Duitse Rijk een ware Bismarckcultus ontstond. De studentenverenigingen waren sterk nationalistisch (nu nog, sommige worden zelfs als rechts-extreem aangemerkt!), voor een Duitse eenheid en enkele onderhielden nauwe contacten met Bismarck. Na het overlijden van Bismarck hielden de studentenverenigingen een vergadering, waarin zij besloten tot het oprichten van zg. Bismarckzuilen. Er werd een oproep aan het Duitse volk gedaan, overal in het land dit soort zuilen (torens) te bouwen. Gelijktijdig werd er een ontwerpwedstrijd onder Duitse architecten uitgeschreven. De zg. Bismarcksäulen of -Türme zouden dan volgens het winnende ontwerp worden gebouwd. Winnaar werd de architect Wilhelm Kreis met het ontwerp “Götterdämmerung”.

Bismarcktuerme.de also, einen Besuch kann ich Ihnen empfehlen :)!