een “lieve” link – de bismarcktorens

In de navigatiebalk op de site zie je naast mijn “uilen”, mijn “taal” en “mijn andere dingen” ook een lijst met linkjes. Het zijn verwijzingen naar sites waarvan ik de inhoud interessant, gezellig, handig, de moeite waard of gewoon grappig vind. Mijn lievelingen onder de linkjes zogezegd; “mijn lievelinkjes”.

In deze serie lees je telkens wat meer over één zo’n “lievelinkje”. Ik promoot ‘m een beetje ;) en vertel waarom ik er iets mee heb.

Vandaag wat meer over de Bismarcktorens, een Duitse site die over het hoe en waarom van deze torens gaat.

De Bismarcktorens vormen een stukje Duitse geschiedenis. Deze combi van Duits en geschiedenis maakt ze voor mij interessant. Zo waren de torens al eens een dankbaar onderwerp voor een in het Duits te houden Referat.

De torens zijn vanaf 1899 ter ere van Otto von Bismarck (ne / du) gebouwd. Er zijn er destijds zo’n 240 neergezet en momenteel zijn er nog 173 over. Ze staan overal in het huidige Duitsland, maar ook in Oostenrijk, Frankrijk, Tsjechië, Rusland, Polen en de toenmalige Duitse koloniën. Allemaal binnen de grenzen van het Duitse Rijk van 1914.
De torens zijn betaald door het volk en meestal kunnen er vuren op gebrand worden. Dergelijke vuren kon je dan van verre zien, want de torens werden vaak op bergtoppen gebouwd.

Bismarck is erg belangrijk geweest voor de Duitse eenheid, voor Duitsland als politieke macht überhaupt. Hij heeft letterlijk geschiedenis geschreven, niet alleen voor Duitsland maar ook voor Europa door het opnieuw in te delen.
Maar dit alleen krijgt een volk in de regel niet zo gek, dat het overal in het land torens voor je gaat bouwen!

Er was meer. De zogenaamde Burschenschaften (Duitse studentenverenigingen) hebben een belangrijke rol gespeeld. Deze Burschenschaften hebben ervoor gezorgd dat er in het toenmalige Duitse Rijk een ware Bismarckcultus ontstond. De studentenverenigingen waren sterk nationalistisch (nu nog, sommige worden zelfs als rechts-extreem aangemerkt!), voor een Duitse eenheid en enkele onderhielden nauwe contacten met Bismarck. Na het overlijden van Bismarck hielden de studentenverenigingen een vergadering, waarin zij besloten tot het oprichten van zg. Bismarckzuilen. Er werd een oproep aan het Duitse volk gedaan, overal in het land dit soort zuilen (torens) te bouwen. Gelijktijdig werd er een ontwerpwedstrijd onder Duitse architecten uitgeschreven. De zg. Bismarcksäulen of -Türme zouden dan volgens het winnende ontwerp worden gebouwd. Winnaar werd de architect Wilhelm Kreis met het ontwerp “Götterdämmerung”.

Bismarcktuerme.de also, einen Besuch kann ich Ihnen empfehlen :)!

Advertenties

Herbstbild

In mijn huis wordt het weer herfst, want buiten wordt het langzaam maar zeker weer herfst. Ik moét dat dan naar binnen halen!

En wat ben ik blij met mijn fotoplankje, dat zich ook zo maar leent voor herfststillevens….;)
En dan mocht ik zojuist nog de halve druivenstruik van onze buurvrouw leeg plukken :) !! Geweldig, óók dat is herfst!

Daar hoort natuurlijk een heerlijk Duits gedicht bij: ik vond het Herbstbild van Christian Friedrich Hebbel wel heel erg passen bij mijn pasgeplukte, ongekrente druiven :) !!

Herbstbild

Dies ist ein Herbsttag, wie ich keinen sah!
Die Luft ist still, als atmete man kaum,
Und dennoch fallen raschelnd, fern und nah,
Die schönsten Früchte ab von jedem Baum.

O stört sie nicht, die Feier der Natur!
Dies ist die Lese, die sie selber hält,
Denn heute löst sich von den Zweigen nur,
Was vor dem milden Strahl der Sonne fällt.

***

unter deutschen Dächern

Het is op! De vakantietijd! Het normale leven gaat weer beginnen…..

Natuurlijk heb ik mijn geliefde Duitsland weer bezocht. De Harz is en blijft absoluut favoriet! De natuur is er prachtig met de combi van bergen en bos, iets wat wij hier in de volle Randstad zo node missen……..

De mensen in de Harz zijn prettig. Ze zijn rustig, een beetje afwachtend en het duurt een tijdje voordat je ze kent. Áls je ze dan hebt leren kennen en het klikt, dan kan het niet meer stuk. Eigenlijk een beetje zoals onze eigen Nederlandse oosterlingen, de Sallanders, Twentenaren of Achterhoekers.
Dat vinden wij dus prettig; niet van dat loze gebabbel, geen drukke lawaaierige boel, maar gewoon “gewoon”. Heerlijk! Vakantie puur! Goed om te ontstressen!

We logeerden in de Noord-Harz en hebben oa. Goslar en Blankenburg bezocht en ons daar verwonderd over ……………….. de Duitse daken ;).

Wie kijkt er nu naar daken? Tja…. wij dus! Vooral in een vakantie.

Naar daken kijken doen we in Nederland nooit. Naar onze mening valt er hier ook niet zo veel lol aan een dak te beleven. Maar kom je in een mooie Altstadt in Duitsland, zoals dus een Goslar of een Blankenburg, dan valt naast het prachtige eeuwenoude Fachwerk en de oude Fassaden, ook op, dat er niets aan de daken gelijk is. Ze verschillen in van alles: hoogte, vorm, grootte, kleur, dakpan of lei!
De Duitsers maakten -én maken- er gewoon veel werk van. Er bestaat dan ook een zg. Dachziegelarchiv. En de Zeit (met een mooie kaart!) en Mein schönes Landhaus (Heft 2/2014 “Gebrannte Dachziegel“, misschien op te vragen?) besteedden al eens uitgebreid aandacht aan het Duitse dak.

Kortom, zo vreemd waren we nu ook weer niet :) !!

 

 

wir trauen uns……..

Genau, wij durven het aan! De combinatie van voetballen en “Schwarz-Rot-Gold”! Daarom hangt vandaag de Schwarz-Rot-Gold vlag aan ons balkon. Natuurlijk wel met een oranje tintje, want je moet toch wat zo zonder Oranje op het #EK2016. Het was bijna de rode Turkse vlag geworden, maar progressief en democratisch als we zijn, vonden we dat momenteel toch een beetje te ver gaan.

Oké, de meeste Holländer hebben dit keer gekozen voor die andere buren, de Belgen, maar wij kiezen voor onze grote, sterke oosterbuur. Wij willen nl. ook eindelijk wel eens weer een keertje het #EK winnen ………….. ;). Voetbal is immers het spel waarbij op het eind Duitsland er met de beker vandoor gaat. Dus wij gaan er voor!

En zoals u ziet, we komen er graag, in het Duitsland van de Torte en de Currywurst. Nergens beter, zo’n taartje en zo’n worst!

Wir grüßen also unsere lieben Freunde in NRW “im Pott” und in Niedersachsen und hoffen heute zum erstenmal mit ihnen zusammen, dass die Mannschaft etwas schönes daraus macht!

ik verlang naar links!

Onlangs was ik in de mooie Harz in Duitsland. Juist ja, das sagenomwobene Mittelgebirge. Ik kwam er een mooie spreuk op een vakwerkhuis tegen: “Wer will, dass die Welt so bleibt, wie sie ist, will nicht, dass sie bleibt”.
Hausspruch

Erg waar, vond ik: als je alles bij het oude wilt laten, raak je achterop, vervalt de boel en blijft er op den duur niets over.

Ik vond het ook in het kader van de huidige vluchtelingenproblematiek in Duitsland (en Europa) uitermate treffend.

In Duitsland is momenteel de anti-islambeweging Pegida weer erg actief. Een vreselijk enge beweging met extreemrechtse ideeën die bang is voor de grote vluchtelingenstroom die vanuit het Midden-Oosten richting Duitsland en Europa komt en daar, naar hun mening, het Abendland zal islamiseren.

Deze beweging doet nu juist precies wat de Fachwerkspruch ons vertelt. Zij wil alles bij het oude laten; Duitsland moet Duitsland blijven en vooral ván en vóór de Duitsers blijven, ook al zal de bevolking er de komende decennia drastisch vergrijzen en afnemen vanwege het feit dat de Duitsers bijna geen kindertjes meer willen.
Wie houden er dan nog de degelijke Duitse industrie draaiende? Wie houden er de economie op stoom? En wie gaan er nog wonen in de prachtige, met veel Europees subsidiegeld, gerestaureerde vakwerkhuizen in den neuen Bundesländern? Kortom, wie houden Duitsland leefbaar en zorgen ervoor dat Duitsland überhaupt blijft bestaan?!

Kanzlerin Angela Merkel ziet dit doemscenario aankomen en heeft de vluchtelingenstroom daarom alvast van harte welkom geheten. Niet alleen vanwege dit doemscenario trouwens, ook vanuit haar christelijke overtuiging dat je een vluchteling nu eenmaal opneemt.
En mensen die bang zijn voor islam, dienen gewoon sterker voor hun christelijk geloof uit te komen in plaats van moslims te verwijten dat zij de Koran kennen, aldus Merkel in Trouw.

Dat vind ik persoonlijk nog eens getuigen van echt leiderschap! Dat is even niet denken aan verkiezingsuitslagen maar dat is over je schaduw heen springen! Ja, Mark Rutte, niks populair geblabla, niks verkiezingen, niks wat wil mijn achterban. Nee, dat heet leiderschap!

En natuurlijk zal Europa er over een paar decennia anders uitzien, mede als gevolg van de huidige vluchtelingenstroom. Daar kunnen we niet omheen wanneer er een paar miljoen Arabieren en Afrikanen naar Europa komen om grotendeels te blijven.
En daar moeten we vooral niet bang voor zijn!

Nee, het wordt tijd dat meer Europese leiders (“leiders”?) hun leiderschap (“leiderschap”?) tonen zoals Merkel dat doet en veel meer gaan zeggen dat we deze volksverhuizing samen (ja, Europa, samen (!) en dus Europees!) moeten oplossen en moeten proberen er ons voordeel mee te doen dat al deze vluchtelingen een veilig heenkomen zoeken in ons Europa omdat wij weten wat democratie is, weten wat godsdienstvrijheid is, weten wat vrijheid van meningsuiting is! Én omdat man en vrouw hier elkaars gelijke zijn en een homo gewoon gezellig homo kan zitten zijn.

Extreemrechtse geluiden van enge clubjes overal in Europa helpen daarbij niet! Wij, Europa, hebben eerder gezien waartoe dat leidde! En polariserende teksten van Pegida-achtigen brengen ook niets; angst is een slechte raadgever!

We dienen ons verstand te gebruiken en de nieuwkomers heel duidelijk onze normen en waarden, rechten en plichten bij te brengen. En -eerlijk is eerlijk- dat wel héél duidelijk! Dan hebben we immers geleerd van het vroegere pamperen, waar ook niemand bij gebaat is.

Wanneer we dat laatste flink onthouden, dan verlang ik echt terug naar de tijden dat “links” zat thee te drinken met onze immigranten! Want uiteindelijk is het echte omgaan met elkaar, het praten met elkaar, het elkaar willen en kunnen leren kennen, -samen thee drinken dus!- de enige oplossing voor een geslaagde integratie! En bij een geslaagde integratie pak je het beste uit beide werelden!

herfst -2

Het is vandaag zo’n echt aangename, zonnige nazomerse dag.  En nog een vrijdag ook, dus mijn geluk kan niet op!
Echt waar! Ik houd van mooie, zonnige herfstdagen met aangename temperaturen, lange schaduwen en zo’n lekkere prikkelende herfstgeur. Daar word ik blij van :).

Daarom wil ik graag iets met jullie delen dat aus dem Land der Dichter und Denker stamt. Dat past prachtig bij mijn stemming en deze mooie dag.
Ik houd namelijk van veel dingen uit dat land; de uitgestrektheid en afwisseling van het landschap, de taal, de gedichten, de nette en vriendelijke mensen.  Én niet te vergeten, de reichhaltige Auswahl aan heerlijke taartjes bij de koffie. Koffie die je natuurlijk alleen in een Kännchen bestelt voor het échte genieten ;).

Hier komt dan een mooi “herfstig” gedicht van August Heinrich Hoffmann von Fallersleben (1798-1874). Het heet

Herbstlied 1)

Der Frühling hat es angefangen,
Der Sommer hat’s vollbracht.
Seht, wie mit seinen roten Wangen
So mancher Apfel lacht!

Es kommt der Herbst mit reicher Gabe,
Er teilt sie fröhlich aus,
Und geht dann wie am Bettelstabe,
Ein armer Mann, nach Haus.

Voll sind die Speicher nun und Gaden 2),
Dass nichts uns mehr gebricht.
Wir wollen ihn zu Gaste laden,
Er aber will es nicht.

Er will uns ohne Dank erfreuen,
Kommt immer wieder her:
Lasst uns das Gute drum erneuen,
Dann sind wir gut wie er.

Noten:
1) er is nog een gedicht van Hoffmann von Fallersleben dat “Herbstlied” heet. Beide gedichten komen uit de verzameling “Kinderlieder”.
2) huis met slechts één kamer, voorraadkamer.

Een goed weekend allemaal!