vreemde boom?

Er groeit een nieuwe boom op mijn balkon. Geen idee wat voor een. De vruchten waar de boom uitgroeit lijken op eikels of hazelnoten. Ergens herinner ik me vaag het bewaren van noten in mijn keukenvensterbank, ik weet alleen niet meer welke soort. Of was het nu toch het bewaren van eikels?
Probleem is  dat de bladeren niet op eikenblad lijken. En als ik heel eerlijk ben, lijken ze ook niet helemaal op hazelnootblad. Dus tja, wat groeit er nu zo voortvarend in de herfst in mijn balkonbos?
Ik houd het nu eerst toch maar even op hazelnoot. Als het groter wordt, wordt het ongetwijfeld ook duidelijker, zo gaat dat immers met groeien ;) !!

Wat ik gelukkig wel kan benoemen, zijn de heide en de bergthee in mijn balkonbakken! Heel knus en gezellig zo in deze tijd.

westlandse bloemen

Afgelopen weekend bezocht ik de 31ste nationale zomerbloemententoonstelling in de Oude Kerk te Naaldwijk in het Westland.

Het Westland is natuurlijk best een beetje onze nationale trots, wanneer we het over bloemen hebben. En laten we de planten en groenten toch vooral ook niet vergeten! Die bloemen, planten en groentes gaan immers vanuit het Westland de wereld over.

De oude kerk in Naaldwijk is als kerk in gebruik bij de (vrijzinnig) hervormde gemeente te Naaldwijk, maar biedt op bepaalde dagen ook ruimte aan tentoonstellingen en/of marktjes. Heel gezellig, een mooie ambiance én de mogelijkheid om mijn kerkbezoek nog eens weer wat op te krikken ;).

De nationale bloemententoonstelling was dit jaar voor het eerst in de week waarin ook de open monumentendag -2e zaterdag in september- valt. Een betere marketing kan je je toch niet wensen? Westlandse bloemen in een Westlands -open- monument!

Het thema van de tentoonstelling dit jaar was “Hollands Glorie” en de bloem waar om het allemaal draaide, de sfeervolle en super decoratieve Hortensia ofwel Hydrangea.

De foto’s spreken voor zich; het Hollandse én de Glorie spatten ervan af!

meer en meer een bos

Tuinieren is iets wat ik heel graag doe. Het ontbreekt mij alleen aan een béétje tuin :) !! Daarom beoefen ik met veel plezier het zogenaamde balkontuinieren. Aangezien ik een echte bosliefhebber ben en een echt bos hier ver te zoeken is, tuinier ik op mijn balkon meer en meer een bos bij elkaar om zo het vreselijke gemis enigszins de compenseren.

Sinds vandaag hebben wij naast de bomen en varens een nieuwe aanwinst: de boomstronk! Helemaal blij :), dat snapt u al.
De boomstronk komt uit een gemengd bosje van inlandse eiken en fijnsparren, dat achter mijn ouderlijkhuis ligt. De fijnsparren en sommige eiken zijn er ongeveer een jaar geleden geveld. Vellen is de bosbouwterm voor doodgewoon omhakken, of zoals tegenwoordig natuurlijk gebruikelijker, omzagen. Daarom staan er in dat bosje nu alleen nog armzalige, veel te dunne, heen en weer zwiepende inlandse eiken. Mijn pa hoopt van harte, dat er niet eentje op het dak van zijn huis neerkomt bij een aanstaande fikse storm.
Maar terug naar de boomstronk. Volgens mij is het de stronk van een gewezen fijnspar (en dus niet van een gewezen eik) en manlief en ik vonden dat ie de juiste maat had om er “iets mee te doen”. De stronk zou mooi dienst kunnen doen als bijzettafel, opstapje of kruk in de kamer. Nu, het werd niets van dat alles want zo’n echte, gedroogde, puur natuur boomstronk is natuurlijk niet vrij van “beestjes” en die willen we toch echt niet in huis. De stronk mocht daarom in de voortuin of op het balkon. Aangezien onze voortuin van postzegelformaat helemaal vol is, werd het het balkon. Daar staat de stronk nu enigszins bewerkt en van theelichtjes voorzien, voornamelijk mooi te zijn.  Want tja, echt praktisch is het natuurlijk niet om theelichtjes op een winderig balkon te branden ;).  Maar wij zijn vol goede moed en wachten gewoon op zwoele, windstille zomeravonden. Dan gaan wij onder het genot van een wijntje genieten van de brandende theelichtjes in onze boomstronk op het balkon.

Fijn weekend allemaal!

Groeneveld

Onze eerste herfstwandeling van dit jaar zit er weer op. Afgelopen zondag wandelden we in Baarn. We waren van plan de NS-wandeling vanaf het station te gaan lopen. De route loopt verder naar landgoed Groeneveld en via Groeneveld naar Hilversum. Je kan 8, 11 of 15 km. lopen.

Vanaf NS-station Baarn liepen we richting de Amsterdamsestraatweg. We dwaalden eerst nog een tijdje door een prachtige oude villawijk aan de oostkant van de straatweg, rond het Meander Medisch Centrum. We kwamen door allerlei “vorstelijke” lanen zoals de Wilhelminalaan, Kroningslaan, Emmalaan, Waldeck Pyrmontlaan, Dillenburglaan, Nassaulaan, Amalialaan.
Via de Jacob van Lenneplaan kwamen we op de Amsterdamsestraatweg uit, direct tegenover Kwekerij Groeneveld.

Hier wat aardige optrekjes……

Omdat het rond de middag was, deden we een lunchje in Restaurant Greenfields. Prima restaurant; de koffie kostte slechts een euro en het 12-uurtje en de tuna-sandwich smaakten heerlijk bio! En je krijgt héél véééél, dat viel ons erg mee van het Gooi :).

Hierna ging het verder aan de andere kant van de Amsterdamsestraatweg op landgoed Groeneveld. We liepen eerst tegen een kudde grijze koeien aan. Het bleken de Belgische Witblauwe koeien van de familie Tupker op hoeve Ravenstein te zijn. De hoeve is een puur natuur en multifunctioneel bedrijf. We willen het een volgende keer eens echt gaan bezoeken, als we in de omgeving gaan fietsen.


Nu gingen we van het park en het bos genieten. Het landgoed wordt beheerd door Staatsbosbeheer en die heeft er een Engelse landschapsparkroute uitgezet. In het parkgedeelte passeert er onderweg van alles de revue. Naast bruggetjes en een “love lane” (berceau) van rodo’s kom je ook voorbij de IJskelder. Wij konden deze helaas niet vinden maar begrijpen inmiddels dat het de grote heuvel was waar we alsmaar omheen liepen….. Verder is er de Ossenstal, een oude boerderij waar je ook kan vergaderen, en een prachtige grote moestuin. De moestuin heeft een heuse moestuinmuur en is opgedeeld in een bloementuin, boomgaardje, kruiden- en groentetuin. Helaas moest er flink onkruid gewied worden! De tuin is door de fikse regenbuien van de laatste tijd en zijn omvang een hele uitdaging voor de tuinmannen e/o – vrouwen!

En dan is er natuurlijk het pronkstuk van het landgoed, het kasteel met de bouwhuizen. Kasteel Groeneveld is een multifunctioneel gebeuren, zoals de site al aangeeft. Het huis ziet er van buiten goed onderhouden uit en heeft een mooie vorm. Een volgende keer gaan we kijken of het ook van binnen zo mooi is.

Wij zijn van de landschapsroute afgedwaald en het “echte” bos ingegaan. Wij besloten op het landgoed te blijven en Hilversum te laten voor wat het was. Groeneveld met zijn ca. 130 ha. was groot genoeg voor een middagje frisse lucht en afwisselend bos met veel varens.

Our PM…. really!

(c) ANP

(c) ANP

To all my foreign visitors,

I really must share with you this extraordinary picture of our Prime Minister, Mr. Mark Rutte, walking on the beach near The Haege.

—-

Voor mijn leerlingen!

Hier zie je een heel bijzondere foto van onze minister-president Mark Rutte. Normaal draagt hij natuurlijk altijd een kostuum, overhemd en stropdas. Hier niet! Hier loopt hij op het strand bij Den Haag. En weet je wat hij draagt? Een hoodie ! :))

station Delft

Zojuist een zondagmiddag in Delft gedaan. Lekker bakkie bij grand café de Sjees genomen, even met manlief en Max door het centrum geslenterd en ook nog het nieuwe en oude ;)  station bekeken:

balkonbos

Het wordt waarschijnlijk de eerste echte zomerse dag van dit jaar. Op mijn balkon was het vandaag al een zomerse dag: 26 graden in de schaduw!  Nu staat er zo’n halfuurtje een zonnetje en de temperatuur loopt op :)!!
Mijn balkontuin, momenteel door gebrek aan bloeiend spul meer mijn balkonbos, ziet er super uit! Ik ben heel trots op mijn zelfgekweekte wilgjes (kronkel en gewoon), linde, esdoorn, zilverpopulier, hulst, en lijsterbes. Ik heb ze allemaal tijdens wandelingen bij elkaar gezocht en als zaailing of zaadje meegenomen. De Japanse esdoorn was hier al eerder dan ik en heeft zijn wortels (letterlijk!) niet in het bos. Mijn bollen -narcis en tulp- zijn momenteel uitgebloeid en de Oost-Indische kers is nog klein.

langs de Linge….

Afgelopen zondag hebben we een heel mooie wandeling langs de Linge gemaakt. Van Spijk naar Heukelum (beide gemeente Lingewaal) in de Tielerwaard. Ik houd van wandelen in de waarden. Het geeft zo’n oer-Hollands gevoel met weidse vergezichten over weilanden met slootjes, wilgen, populieren, fruitbomen, her en der een prachtig oude boerderij en als het even meezit, mooie luchten.

Het was fantastisch wandelweer; zo’n 7 graden, droog en zonnig, én het voorjaar kwam eraan! Dat kon je horen, ruiken, zien. Eenden, ganzen en ander gevogelte waren druk in de weer. Sneeuwklokjes stonden volop in bloei in tuintjes, bermen en op het talud. Als echte Randstedeling heb ik met volle teugen de gezonde boerenlandlucht opgesnoven! Geen boer die dat snapt natuurlijk :).

We hebben de auto in Spijk geparkeerd en zijn richting de Nederlandse Hervormde kerk gewandeld en daar de Zuiderlingedijk opgegaan. Lopen over de dijk heeft als voordeel dat je lekker ver kan kijken! Slechts zo nu en dan passeerde een auto, al dan niet met kerkvolk. Ongekende rust voor een Randstedeling :)! Heerlijk!

Aan onze linkerhand liep de Linge. Onderweg kwamen we naast echt oude boerderijen en woonhuizen, ook konijnen, geiten en schapen tegen. Geweldig voor iemand als ik die nog steeds droomt van een geit in de wei! Sommige boerderijen waren verbouwd tot woonboerderij, andere hadden een bed&breakfast mogelijkheid. Allemaal even smaakvol en goed onderhouden.
We liepen verder over de Zuiderlingedijk richting Heukelum. Op een splitsing waar plots geen Heukelum meer op de bordjes stond, hielden we op advies van een “local” links aan richting de Koornwaard omdat dat “gezelliger” wandelen zou zijn.
We kwamen langs de plaatselijke voetbalvereniging en wandelden zo via een klein stukje nieuwbouw Heukelum binnen. We hebben even door de oude kern gelopen en hoopten vurig op een geopend restaurant voor plaspauze en een lekker bakkie. Dat geluk hadden we: café de Zwaan aan de Gasthuisstraat was zowaar open en had voortreffelijke cappuccino! Het café was een echt rokershol waar ze zich creatief aan de wettelijke voorschriften hielden; het gedeelte voor niet-rokers was een glazen hok van 1 bij 2 meter en de rest van het café was het terrein voor rokers :)! Wij zaten in de zg. opkamer aan onze koffie en Max deed een dutje.

Na deze pauze liepen we via de Torenstraat en Voorstraat een smal wandelpad direct langs de Linge op en begonnen aan onze terugtocht. Via dit pad kwamen we uiteindelijk op de Appeldijk. De Appeldijk is een lang smal wandelpad met een grote bocht erin en komt uiteindelijk weer uit op de hiervoor al eerder genoemde splitsing.
We hadden bedacht dat we de terugweg wat meer in de luwte zouden gaan wandelen. Het werd wat later en daarmee frisser, de zon liet zich minder zien. Via een klein stukje Zuiderlingedijk liepen we de Spijkse Kweldijk op. De Spijkse Kweldijk loopt min of meer parallel aan de Zuiderlingedijk. Je loopt wat meer tussen de weilanden en ziet de huizen nu van de achterkant. Door deze Spijkse Kweldijk te volgen, liepen we zo Spijk weer binnen en als het ware tegen onze auto aan.
We hebben genoten! Onderstaand nog wat foto’s in wandelvolgorde.

balkon

Zie hier mijn herfstige balkon :-) ……*best trots*

 

 

herfst

Afgelopen zondag hebben we eindelijk eens weer een heerlijke herfstwandeling gemaakt. Bij Den Dolder. We hebben er wel eens meer gewandeld. We startten bij café De Egelantier. Helaas was het nog gesloten in verband met “puinruimen” na een feest van de avond ervoor. We gingen dus eerst een paar uur op pad, een beetje ten noordoosten van Den Dolder op en rond het terrein van zorginstelling Reinaerde en de Willem Arntsz Hoeve/Altrecht GGZ.
We liepen twee keer twee uur met natuurlijk halverwege een pauze bij onze favoriet café de Egelantier. We kwamen o.a. een flink aantal paddestoelen tegen als gevolg van de afgelopen natte zomer.

Ook bleek de zg. Kunst Rond Den Dolder-route die dag te zijn. In het kunstenaarsverblijf Het Vijfde Seizoen op het terrein van de Willem Arntsz Hoeve bekeken we een aantal schilderijen.

Ook de gebouwen zelf (rond begin 1900) vonden we zeer de moeite waard. Al met al een leuke, afwisselende wandeling over echte bospaden en -paadjes op een terrein met mooie oude gebouwen.