een “lieve link” – boekvertalers

In de navigatiebalk op de site zie je naast mijn “uilen”, mijn “taal” en “mijn andere dingen” ook een lijst met linkjes. Het zijn verwijzingen naar sites waarvan ik de inhoud interessant, gezellig, handig, de moeite waard of gewoon grappig vind. Mijn lievelingen onder de linkjes zogezegd; “mijn lievelinkjes”.

In deze serie lees je telkens wat meer over één zo’n “lievelinkje”. Ik promoot ‘m een beetje ;) en vertel waarom ik er iets mee heb.

Vandaag wat meer over boekvertalers, een blog van een aantal vertalers van fictie- en non-fictieboeken.

uit: De ruimte van Sokolov/Sokolows Universum, Leon de Winter, vert. dr. Sibylle Mulot. (c)Uilentaal. Klik op de foto om de vertaling te lezen.

uit: De ruimte van Sokolov/Sokolows Universum, Leon de Winter, vert. dr. Sibylle Mulot. (c)Uilentaal. Klik op de foto om de vertaling te lezen.

Wanneer je van twee talen houdt, dan denk je al snel aan vertalen. Zo ook ik, dus ik verdiepte me wat meer in mijn zg. tweede taal (het Duits). Mijn beroep is het nooit geworden, ik vind het gewoonweg te eenzaam, teveel “ik en mijn computer” alleen op een zolderkamertje driehoog achter.

Wel blijft het mij boeien hoe Duitse boeken naar het Nederlands vertaald zijn. En natuurlijk andersom; hoe leest een Maarten ’t Hart, een Leon de Winter of….. Het Bureau van Voskuil in het Duits?! Ik verzamel dergelijke vertalingen graag :)! Nog interessanter wordt het, wanneer er van een boek meerdere vertalingen zijn, dan heb ik wat na te pluizen :) !!

Deze site vertelt over het vertalersvak en over het boekvertalersvak in het bijzonder. Het vak dat zo onderbelicht is, slecht betaald en vaak nog slechter begrepen wordt. En, oh ja…. die vertaling moet natuurlijk wel gisteren af! ;)

Veel plezier op boekvertalers.nl.

Advertenties

een “lieve” link – de bismarcktorens

In de navigatiebalk op de site zie je naast mijn “uilen”, mijn “taal” en “mijn andere dingen” ook een lijst met linkjes. Het zijn verwijzingen naar sites waarvan ik de inhoud interessant, gezellig, handig, de moeite waard of gewoon grappig vind. Mijn lievelingen onder de linkjes zogezegd; “mijn lievelinkjes”.

In deze serie lees je telkens wat meer over één zo’n “lievelinkje”. Ik promoot ‘m een beetje ;) en vertel waarom ik er iets mee heb.

Vandaag wat meer over de Bismarcktorens, een Duitse site die over het hoe en waarom van deze torens gaat.

De Bismarcktorens vormen een stukje Duitse geschiedenis. Deze combi van Duits en geschiedenis maakt ze voor mij interessant. Zo waren de torens al eens een dankbaar onderwerp voor een in het Duits te houden Referat.

De torens zijn vanaf 1899 ter ere van Otto von Bismarck (ne / du) gebouwd. Er zijn er destijds zo’n 240 neergezet en momenteel zijn er nog 173 over. Ze staan overal in het huidige Duitsland, maar ook in Oostenrijk, Frankrijk, Tsjechië, Rusland, Polen en de toenmalige Duitse koloniën. Allemaal binnen de grenzen van het Duitse Rijk van 1914.
De torens zijn betaald door het volk en meestal kunnen er vuren op gebrand worden. Dergelijke vuren kon je dan van verre zien, want de torens werden vaak op bergtoppen gebouwd.

Bismarck is erg belangrijk geweest voor de Duitse eenheid, voor Duitsland als politieke macht überhaupt. Hij heeft letterlijk geschiedenis geschreven, niet alleen voor Duitsland maar ook voor Europa door het opnieuw in te delen.
Maar dit alleen krijgt een volk in de regel niet zo gek, dat het overal in het land torens voor je gaat bouwen!

Er was meer. De zogenaamde Burschenschaften (Duitse studentenverenigingen) hebben een belangrijke rol gespeeld. Deze Burschenschaften hebben ervoor gezorgd dat er in het toenmalige Duitse Rijk een ware Bismarckcultus ontstond. De studentenverenigingen waren sterk nationalistisch (nu nog, sommige worden zelfs als rechts-extreem aangemerkt!), voor een Duitse eenheid en enkele onderhielden nauwe contacten met Bismarck. Na het overlijden van Bismarck hielden de studentenverenigingen een vergadering, waarin zij besloten tot het oprichten van zg. Bismarckzuilen. Er werd een oproep aan het Duitse volk gedaan, overal in het land dit soort zuilen (torens) te bouwen. Gelijktijdig werd er een ontwerpwedstrijd onder Duitse architecten uitgeschreven. De zg. Bismarcksäulen of -Türme zouden dan volgens het winnende ontwerp worden gebouwd. Winnaar werd de architect Wilhelm Kreis met het ontwerp “Götterdämmerung”.

Bismarcktuerme.de also, einen Besuch kann ich Ihnen empfehlen :)!