unter deutschen Dächern

Het is op! De vakantietijd! Het normale leven gaat weer beginnen…..

Natuurlijk heb ik mijn geliefde Duitsland weer bezocht. De Harz is en blijft absoluut favoriet! De natuur is er prachtig met de combi van bergen en bos, iets wat wij hier in de volle Randstad zo node missen……..

De mensen in de Harz zijn prettig. Ze zijn rustig, een beetje afwachtend en het duurt een tijdje voordat je ze kent. Áls je ze dan hebt leren kennen en het klikt, dan kan het niet meer stuk. Eigenlijk een beetje zoals onze eigen Nederlandse oosterlingen, de Sallanders, Twentenaren of Achterhoekers.
Dat vinden wij dus prettig; niet van dat loze gebabbel, geen drukke lawaaierige boel, maar gewoon “gewoon”. Heerlijk! Vakantie puur! Goed om te ontstressen!

We logeerden in de Noord-Harz en hebben oa. Goslar en Blankenburg bezocht en ons daar verwonderd over ……………….. de Duitse daken ;).

Wie kijkt er nu naar daken? Tja…. wij dus! Vooral in een vakantie.

Naar daken kijken doen we in Nederland nooit. Naar onze mening valt er hier ook niet zo veel lol aan een dak te beleven. Maar kom je in een mooie Altstadt in Duitsland, zoals dus een Goslar of een Blankenburg, dan valt naast het prachtige eeuwenoude Fachwerk en de oude Fassaden, ook op, dat er niets aan de daken gelijk is. Ze verschillen in van alles: hoogte, vorm, grootte, kleur, dakpan of lei!
De Duitsers maakten -én maken- er gewoon veel werk van. Er bestaat dan ook een zg. Dachziegelarchiv. En de Zeit (met een mooie kaart!) en Mein schönes Landhaus (Heft 2/2014 “Gebrannte Dachziegel“, misschien op te vragen?) besteedden al eens uitgebreid aandacht aan het Duitse dak.

Kortom, zo vreemd waren we nu ook weer niet :) !!

 

 

Advertenties